PPWR: آنچه خریداران بسته‌بندی باید بدانند

مقررات (EU) 2025/40، مقررات بسته‌بندی و پسماند بسته‌بندی، از ۱۲ اوت ۲۰۲۶ لازم‌الاجرا شده است. این مقررات جایگزین دستورالعمل 94/62/EC می‌شود، در همه کشورهای عضو به‌طور مستقیم اعمال می‌گردد و همه بسته‌بندی‌ها را صرف‌نظر از جنس مواد در بر می‌گیرد (ماده 2(1)). یک قوطی فلزی دقیقاً به همان اندازه در دامنه شمول قرار دارد که یک پاکت انعطاف‌پذیر.

تولیدکننده کیست؟ تقریباً به‌یقین شما

«تولیدکننده» در PPWR کارخانه نیست. ماده 3(1)(13)(a): هر کس که بسته‌بندی را با نام یا علامت تجاری خود طراحی یا تولید کرده باشد، تولیدکننده است. راهنمای کمیسیون اروپا می‌افزاید که در هر زنجیره تأمین همواره تنها یک تولیدکننده وجود دارد؛ معمولاً پرکننده و اغلب صاحب برند. در بسته‌بندی بدون برند، تعیین تولیدکننده به این بستگی دارد که چه کسی سفارش را می‌دهد و طرح را تعیین می‌کند.

در مورد قوطی فلزی چاپ‌شده با برند شما، این شخص خود شما هستید. Masaş تأمین‌کننده است (ماده 3(1)(16)) و وظیفه ما ماده 16 است: در اختیار گذاشتن آنچه برای اثبات انطباق نیاز دارید، از جمله داده‌هایی که پرونده فنی پیوست VII را تغذیه می‌کند، به زبانی که آن را می‌فهمید. ماده 16(2) مستندات تماس با مواد غذایی را نیز به این فهرست می‌افزاید.

شما نقش دومی هم بر عهده دارید. خرید از خارج از اتحادیه اروپا شما را واردکننده می‌کند. ماده 18(2): پیش از عرضه کالا به بازار، بررسی کنید که تولیدکننده ارزیابی انطباق موضوع ماده 38 را انجام داده باشد، پرونده پیوست VII موجود باشد و مدارک همراه کالا حرکت کند. ماده 18(3) نام و نشانی شما را روی بسته‌بندی الزامی می‌کند و پرسش‌های متداول کمیسیون اروپا در اوت ۲۰۲۶ این الزام را به واردات بدون برند نیز تسری می‌دهد.

تله ماده 21

واردکننده یا توزیع‌کننده‌ای که بسته‌بندی را با نام یا علامت تجاری خود به بازار عرضه کند، یا آن را تغییر دهد، خود تولیدکننده به شمار می‌آید (ماده 21). اگر لوگوی خود را روی یک قوطی فلزی عمومی قرار دهید، مجموعه کامل تعهدات ماده 15 را بر عهده می‌گیرید.

جایی که این نقش به ما منتقل می‌شود

هر جا که ما قوطی‌های فلزی ساده و بدون چاپ را با نام خود به بازار اتحادیه اروپا عرضه کنیم، تولیدکننده ما هستیم و تعهدات ماده 15 بر عهده ماست: ارزیابی موضوع ماده 38 (پیوست VII، ماژول A)، نگهداری پرونده فنی به مدت پنج سال، اظهارنامه انطباق موضوع ماده 39، درج نشانی ما روی بسته‌بندی و ارائه مدارک به مرجع نظارتی ظرف ده روز. EPR (مسئولیت گسترده تولیدکننده) بر عهده فعال اقتصادی مستقر در اتحادیه اروپا باقی می‌ماند؛ ما نمی‌توانیم آن را به نام شما ثبت کنیم.

آنچه هم‌اکنون اجرا می‌شود

فلزات سنگین، ماده 5(4)

مجموع سرب، کادمیوم، جیوه و کروم شش‌ظرفیتی نباید از 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم فراتر رود و این حد، مواد موجود در بسته‌بندی یا در اجزای بسته‌بندی را در بر می‌گیرد: درب، واشر، مرکب، لاک و لحیم. برای فلز هیچ استثنایی وجود ندارد. تنها شیشه (تصمیم 2001/171/EC) و صندوق‌ها و پالت‌های پلاستیکی (تصمیم 2009/292/EC) از این قاعده مستثنا مانده‌اند و ماده 5(8) به کمیسیون اروپا تنها اجازه اصلاح همین دو مورد را می‌دهد.

PFAS، ماده 5(5)

برای بسته‌بندی در تماس با مواد غذایی سه حد مجاز تعیین شده است: 25 ppb برای هر PFAS منفرد و 250 ppb برای مجموع آن‌ها، هر دو بر پایه آنالیز هدفمند (PFAS پلیمری کنار گذاشته می‌شود و پیش‌سازها در صورت لزوم تجزیه می‌شوند)، و 50 ppm با احتساب PFAS پلیمری. هیچ دوره انتقالی و هیچ مهلتی برای اتمام موجودی در نظر گرفته نشده است، هرچند بسته‌بندی‌ای که پیش‌تر به بازار عرضه شده می‌تواند در بازار بماند.

سند راهنما یک توالی غربالگری تعیین می‌کند: نخست فلوئور کل اندازه‌گیری شود و اگر کمتر از 50 میلی‌گرم بر کیلوگرم باشد، نمونه منطبق تلقی می‌شود. بالاتر از این مقدار، تأمین‌کننده آن ماده باید در صورت درخواست اعلام کند که آن فلوئور از نوع PFAS است یا غیر PFAS. در یک قوطی فلزی، این ماده در لاک داخلی و ورنی بیرونی قرار دارد، نه در فولاد، و همین نکته تعیین می‌کند که پرسش را از چه کسی باید بپرسید.

هنوز هیچ روش آزمون هماهنگ‌شده‌ای در اتحادیه اروپا برای این کار وجود ندارد: فدراسیون غذا و نوشیدنی بریتانیا (Food and Drink Federation) در ژوئن ۲۰۲۶ دقیقاً همین را به اعضای خود اعلام کرد. افزون بر این، ماده 5(5) حد مجاز تعیین می‌کند نه ممنوعیت؛ بنابراین «عاری از PFAS» ادعایی نیست که ما مطرح کنیم یا شما باید آن را بپذیرید.

جدول زمانی

• تا ۱ ژانویه ۲۰۲۸: کمیسیون اروپا باید سند تفویضی را تصویب کند که معیارها و درجه‌های قابلیت بازیافت را تعریف می‌کند (ماده 6(4)).
• ۱۲ اوت ۲۰۲۸، مشروط: برچسب‌های هماهنگ‌شده جنس مواد و تفکیک (ماده 12(1))، یا ۲۴ ماه پس از لازم‌الاجرا شدن اسناد اجرایی، هر کدام دیرتر باشد. این اسناد هنوز وجود ندارند.
• ۱۲ اوت ۲۰۲۸: تصمیم 97/129/EC لغو می‌شود (ماده 70(2))؛ اختصارهای قدیمی مانند «FE 40» دیگر قابل استفاده نیستند.
• ۱ ژانویه ۲۰۳۰: اجرای کامل الزام کمینه‌سازی (ماده 10، پیوست IV؛ نگاه کنید به قوطی هدیه و الزام کمینه‌سازی PPWR)؛ درجه‌ها به شرط دسترسی به بازار تبدیل می‌شوند و هر چه پایین‌تر از C باشد ممنوع است (ماده 6، پیوست II)؛ الزام محتوای بازیافتی آغاز می‌شود، تنها برای پلاستیک (ماده 7). شرط «بازیافت در مقیاس صنعتی» در ۲۰۳۵ به آن افزوده می‌شود و کف مجاز در ۲۰۳۸ به درجه B می‌رسد.

بسته‌بندی هم‌اکنون نیز باید در اصل قابل‌بازیافت باشد (ماده 6(1)). درجه‌ها عبارت‌اند از A در ۹۵ درصد، B در ۸۰ درصد و C در ۷۰ درصد یا بالاتر، که برای هر واحد بسته‌بندی و با در نظر گرفتن همه اجزای آن ارزیابی می‌شود (ماده 6(9))؛ هر چه پایین‌تر از C باشد قابل‌بازیافت شمرده نمی‌شود. هیچ‌کس پیش از سند تفویضی ۲۰۲۸ نمی‌تواند درجه‌ای اعلام کند: معیارها و روش ارزیابی هنوز وجود ندارند. هر کس امروز درجه‌ای اعلام کند، از جمله خود ما، در حال حدس زدن است.

محتوای بازیافتی: فلز مشمول نیست

عنوان ماده 7 «حداقل محتوای بازیافتی در بسته‌بندی پلاستیکی» است و همه بندهای اجرایی آن به اجزای پلاستیکی محدود می‌شود. در هیچ جای PPWR هیچ درصدی برای فلز، فولاد، ورق حلب یا آلومینیوم تعیین نشده است. پرسش‌های متداول کمیسیون اروپا درپوش فلزی یک بطری شیشه‌ای را «خارج از دامنه شمول الزامات محتوای بازیافتی» می‌داند.

نکته اینجاست: ماده 7 هر جزء پلاستیکی را در بر می‌گیرد. یک پنجره، واشر، دسته، اسلیو شرینک یا سینی داخلی قالب‌گیری‌شده از ۲۰۳۰ مشمول است، مگر آنکه کمتر از ۵ درصد وزن کل آن واحد بسته‌بندی باشد (ماده 7(5)(b)). این یک محاسبه ساده روی فهرست مواد اولیه شماست. همین اجزا در درجه قابلیت بازیافت کل واحد نیز به حساب می‌آیند: «فولاد قابل‌بازیافت است» با «این بسته‌بندی قابل‌بازیافت است» یکی نیست.

گام بعدی چیست

برای هر بسته‌بندی تعیین کنید که تولیدکننده کیست و آن را مکتوب کنید. پرونده پیوست VII را همین حالا تشکیل دهید، نه زمانی که یک مرجع نظارتی آن را مطالبه می‌کند. اطلاعات موضوع ماده 16 را به‌صورت کتبی از تأمین‌کنندگان بخواهید؛ در مورد قوطی فلزی، درباره فلوئور کل در لاک و ورنی بپرسید. ادعاهای «عاری از PFAS»، «درجه A» و «دارای گواهی PPWR» را نپذیرید: نه نشان CE در کار است (بند 109 مقدمه) و نه هیچ طرح گواهی‌دهی. و EPR را بر پایه وزن مدل کنید: یک قوطی فلزی 250 گرمی به‌ازای هر واحد بسیار بیشتر از یک پاکت 12 گرمی هزینه می‌پردازد و مدولاسیون زیست‌محیطی این فاصله را پر نخواهد کرد. وزنه متقابل واقعی اما محدود است: فولاد یک تک‌ماده است که در جریان جمع‌آوری مخصوص خود گردآوری می‌شود و ۸۴ درصد بسته‌بندی فولادی عرضه‌شده به بازار اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۴ بازیافت شده است (Steel for Packaging Europe، روش هماهنگ‌شده اتحادیه اروپا). این یک نرخ بازیافت است، نه یک درجه، و دلیلی برای این انتظار نیست که PPWR فلز را ترجیح خواهد داد.

ما سهم تأمین‌کننده را تحویل می‌دهیم: اطلاعات اجزا برای پرونده پیوست VII شما، مستندات تماس با مواد غذایی موضوع ماده 16(2) و پاسخ‌های صریح درباره لاک. اما ارزیابی انطباق، اظهارنامه انطباق، ثبت EPR یا درجه شما بر عهده ما نیست. این مرز در مقاله آنچه تأمین‌کننده قوطی فلزی شما بر اساس PPWR می‌تواند و نمی‌تواند در اختیارتان بگذارد ترسیم شده است و جنبه تماس با مواد غذایی در بسته‌بندی فلزی مواد غذایی توضیح داده شده است. بازارها و محصول را به ما بگویید تا بگوییم چه مستنداتی همراه آن ارائه می‌شود: استعلام قیمت.

پرسش‌های متداول

تولیدکننده قوطی‌های فلزی ما بر اساس PPWR کیست؟

در مورد قوطی فلزی چاپ‌شده با برند شما، تولیدکننده خود شما هستید. ماده 3(1)(13)(a) به کسی اشاره دارد که بسته‌بندی با نام یا علامت تجاری او ساخته شده است. سازنده قوطی فلزی شما تأمین‌کننده است (ماده 16)؛ شما همچنین واردکننده هستید (ماده 18).

آیا PPWR برای بسته‌بندی فلزی محتوای بازیافتی الزامی می‌کند؟

خیر. ماده 7 تنها اجزای پلاستیکی را در بر می‌گیرد؛ هیچ درصدی برای فولاد، ورق حلب یا آلومینیوم اعمال نمی‌شود. ماده 7(15) بازنگری در مواد غیرپلاستیکی را تا ۱۲ فوریه ۲۰۳۲ الزامی کرده است: این یک بند بازنگری است، نه یک تعهد.

آیا تأمین‌کننده می‌تواند به ما بگوید قوطی فلزی ما از نظر قابلیت بازیافت درجه A دارد؟

خیر، و ما هم نمی‌توانیم. معیارها، وزن‌دهی و روش ارزیابی از یک سند تفویضی می‌آید که باید تا ۱ ژانویه ۲۰۲۸ تصویب شود (ماده 6(4))؛ بنابراین هر درجه‌ای که امروز اعلام شود یک حدس است.

آیا لاک‌های قوطی فلزی عاری از PFAS هستند؟

این ادعایی نیست که مطرح شود یا پذیرفته شود. ماده 5(5) حد مجاز تعیین می‌کند نه ممنوعیت: 25 ppb برای هر PFAS منفرد، 250 ppb برای مجموع و 50 ppm با احتساب PFAS پلیمری. بگویید یک ماده منطبق است، همراه با شواهد آزمون.

هم‌اکنون باید روی چه چیزهایی اقدام کنیم؟

مجموع فلزات سنگین (ماده 5(4))، حدود مجاز PFAS (ماده 5(5))، ارزیابی انطباق موضوع ماده 38 همراه با پرونده پیوست VII و اظهارنامه ماده 39، و قواعد مربوط به ادعاها (مواد 12(8) و 14).