PPWR: تأمین‌کننده قوطی فلزی شما چه چیزی می‌تواند و چه چیزی نمی‌تواند به شما بدهد

مقررات (EU) 2025/40، معروف به PPWR، از ۱۲ اوت ۲۰۲۶ لازم‌الاجرا شده است (ماده 71). از آن زمان، برندهای اروپایی پرسش‌نامه‌هایی برای تأمین‌کنندگان می‌فرستند: اظهارنامه‌هایی برای امضا، گواهی‌هایی برای پیوست کردن، شماره‌های ثبتی برای وارد کردن.

تولیدکننده قوطی فلزی می‌تواند به برخی از این بندها به‌طور کامل و با پشتوانه داده آزمایشگاهی پاسخ دهد. به برخی می‌تواند با یک اظهارنامه پاسخ دهد، مشروط بر آنکه صریح بگوید آن اظهارنامه بر چه چیزی استوار است. و به برخی اصلاً نمی‌تواند پاسخ دهد؛ تأمین‌کننده‌ای که با این حال آنها را امضا کند، مشکل شما را حل نکرده است: مسئولیتی ساخته که نام شما روی آن است. ما برای هر محصول یک پرونده مستندات فنی PPWR در کنار اظهارنامه‌های تماس با مواد غذایی و قابلیت بازیافت نگهداری می‌کنیم و هنگام تعریف مشخصات قوطی، آن را با شما مرور می‌کنیم. تصویر گسترده‌تر در آنچه خریداران بسته‌بندی باید درباره PPWR بدانند آمده است.

تولیدکننده قوطی فلزی چه چیزی می‌تواند به شما بدهد

• فهرست مواد در سطح تک‌تک اجزا. گرید و ضخامت فولاد، وزن پوشش قلع، لاک داخلی، مرکب‌ها و ورنی‌های بیرونی، و هر جزء غیرفولادی: واشرها، پنجره‌ها، سینی‌ها، غلاف‌ها و روبان‌ها، همه با وزن بر حسب گرم. گرم‌ها اهمیت دارند: ماده 6(9) قابلیت بازیافت را به ازای هر واحد و در همه اجزا ارزیابی می‌کند، و از سال ۲۰۳۰ ماده 7 هر جزء پلاستیکی را در بر می‌گیرد، مگر آنکه کمتر از ۵ درصد وزن واحد باشد (ماده 7(5)(b)).
• آزمون مهاجرت با اعتبارنامه، و مرزی روشن پیرامون آن. ما گزارش‌های تماس با مواد غذایی با اعتبارنامه ISO/IEC 17025 روی قوطی لاک‌خورده در اختیار داریم: مهاجرت ویژه فلزات، مهاجرت ویژه بیسفنول A، و مهاجرت کلی در سه شبیه‌ساز غذایی. این یعنی مهاجرت به داخل ماده غذایی. ماده 5(4) پرسش دیگری مطرح می‌کند: مجموع سرب، کادمیوم، جیوه و کروم شش‌ظرفیتی را به‌عنوان محتوا در سراسر بسته‌بندی و اجزای آن به 100 mg/kg محدود می‌کند، بنابراین مرکب‌ها، لاک‌ها و واشرها هم به حساب می‌آیند و برای فلز هیچ استثنایی وجود ندارد. روش کمیسیون برای آن، گزارش CEN با شماره CR 13695-1:2000 است. موضع ما درباره این مجموع بر تأمین کنترل‌شده مواد و اظهارنامه‌های تأمین‌کنندگان استوار است و همین را می‌گوییم، به جای آنکه تعیین محتوایی را القا کنیم که آن را انجام نداده‌ایم.
• موضع ما درباره PFAS، و دقیقاً آنچه بر آن استوار است. ماده 5(5) حد 25 ppb را برای یک PFAS منفرد با آنالیز هدفمند، 250 ppb را برای مجموع و 50 ppm را با احتساب PFAS پلیمری تعیین می‌کند. در یک قوطی فلزی، این ماده در لاک و ورنی جای دارد، نه در فولاد. پوشش داخلی ما با مشخصه «بدون کاربرد عامدانه PFAS» تعریف و تأمین می‌شود و اظهارنامه سازنده پوشش در پرونده موجود است؛ این یک موضع اظهارشده است، نه یک اندازه‌گیری. هنوز هیچ روش آزمون هماهنگ‌شده اروپایی وجود ندارد و غربالگری کمیسیون از فلوئور کل با حد 50 mg/kg آغاز می‌شود که اگر پرونده شما به یک عدد نیاز داشته باشد، می‌توان آن را روی یک ساخت مشخص سفارش داد. اینها حد مجاز هستند، نه ممنوعیت؛ بنابراین ما عبارت «عاری از PFAS» را نمی‌نویسیم و اظهارنامه یک تأمین‌کننده را هم به جای شواهد آزمایشگاهی ارائه نمی‌کنیم.
• اظهارنامه تماس با مواد غذایی بر پایه مقررات (EC) No 1935/2004، همراه با موضعی دقیق درباره BPA: بر پایه مقررات (EU) 2024/3190 دوره گذار اصلی در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶ به پایان رسید، در حالی که پوشش‌های مبتنی بر BPA که تنها روی سطح بیرونی اقلام فلزی به کار می‌روند و برخی کاربردهای میوه، سبزی و ماهی عمل‌آوری‌شده تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۸ و برای پر کردن تا ۲۰ ژانویه ۲۰۲۹ فرصت دارند.
• داده‌های ابعادی و فضای خالی برای پرونده کمینه‌سازی شما. از ۱ ژانویه ۲۰۳۰، ماده 10(2) ویژگی‌هایی را که تنها برای بزرگ‌تر نشان دادن حجم به کار می‌روند ممنوع می‌کند: جداره دوبل، کف کاذب، لایه‌های غیرضروری. پیوست IV بخش A بند 4 هدف هدیه و مناسبتی را همچنان به‌عنوان یک معیار نگه می‌دارد، اما این معیار باید استدلال و مستند شود؛ پذیرش مصرف‌کننده و بازاریابی حذف شده‌اند (مقدمه 60). استدلال بر عهده شماست.

تولیدکننده قوطی فلزی چه چیزی نمی‌تواند به شما بدهد

• اظهارنامه انطباق اتحادیه اروپا. ماده 39 می‌گوید که تولیدکننده آن را تنظیم می‌کند، و بر پایه ماده 3(1)(13)(a) تولیدکننده همان کسی است که بسته‌بندی را با نام یا علامت تجاری خود می‌سازد. راهنمای کمیسیون: در هر زنجیره تأمین تنها یک تولیدکننده وجود دارد. برای قوطی فلزی چاپ‌شده با برند شما، آن شخص شما هستید. وظیفه ما ماده 16 است: در اختیار گذاشتن هر چیزی که برای تنظیم آن اظهارنامه لازم دارید. قوطی‌های ساده و بدون چاپ که با نام خود ما فروخته می‌شوند استثنا هستند؛ در آن حالت ماده 15 بر عهده ماست.
• ثبت‌نام EPR. این کار بر عهده فعال اقتصادی مستقر در اتحادیه اروپا است؛ یک تأمین‌کننده خارج از اتحادیه نمی‌تواند به جای شما ثبت‌نام کند. شما واردکننده هم هستید: ماده 18(2) از شما می‌خواهد بررسی کنید که ارزیابی ماده 38 توسط تولیدکننده انجام شده و پرونده پیوست VII وجود دارد، و ماده 18(3) نام شما را روی بسته‌بندی می‌گذارد.
• نماینده مجاز. بر پایه ماده 17 این کار اختیاری است و یک فروش B2B از ترکیه به یک برند اروپایی به آن نیاز ندارد. تله در ماده 21 است: واردکننده یا توزیع‌کننده‌ای که بسته‌بندی را با نام خود بفروشد یا آن را تغییر دهد، خود تبدیل به تولیدکننده می‌شود.
• درجه قابلیت بازیافت. پیش از صدور مصوبه تفویضی که معیارها و درجه‌ها را تعریف می‌کند و مهلت آن تا ۱ ژانویه ۲۰۲۸ است (ماده 6(4))، هیچ‌کس نمی‌تواند چنین درجه‌ای صادر کند. درجه‌های A، B و C به ترتیب در ۹۵، ۸۰ و ۷۰ درصد یا بالاتر قرار می‌گیرند و به ازای هر واحد و در همه اجزا ارزیابی می‌شوند (ماده 6(9))، و از سال ۲۰۳۰ محصول پایین‌تر از C را نمی‌توان در بازار عرضه کرد. آنچه گفتنش ایمن است این است: بسته‌بندی فولادی در اتحادیه اروپا در جریانی جداگانه بازیافت می‌شود، و ۸۴ درصد بسته‌بندی فولادی عرضه‌شده به بازار اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۴ بازیافت شده است (Steel for Packaging Europe، روش هماهنگ‌شده اتحادیه اروپا). این ویژگی خود ماده است، نه درجه‌ای برای واحد شما.
• «گواهینامه PPWR». چنین چیزی وجود ندارد: نه نشان CE (مقدمه 109)، نه نهاد اعلام‌شده، نه طرح گواهی و نه هیچ نشانی. ارزیابی انطباق بر پایه پیوست VII، ماژول A است، یعنی کنترل تولید داخلی و خوداظهاری تولیدکننده. هر کس گواهینامه PPWR می‌فروشد، در واقع هیچ چیز نمی‌فروشد.
• درصد محتوای بازیافتی به‌عنوان شاهد PPWR. ماده 7 حداقل محتوای بازیافتی در بسته‌بندی پلاستیکی را پوشش می‌دهد و همه بندهای اجرایی آن به اجزای پلاستیکی محدود شده‌اند. در هیچ جای PPWR درصد محتوای بازیافتی برای فلز وجود ندارد. ما می‌توانیم بگوییم کارخانه فولاد درباره میزان قراضه فولاد چه اعلام می‌کند، اما این یک واقعیت مربوط به ماده است، نه شاهدی بر یک الزام PPWR؛ چون برای فلز چنین الزامی وجود ندارد.

خطایی که باید از آن پرهیز کرد

یک اظهارنامه امضاشده که پشتوانه‌ای ندارد، از نبود اظهارنامه بدتر است. پرسش را در پرونده شما می‌بندد بی‌آنکه در واقعیت بسته باشد، و وظیفه را هم جابه‌جا نمی‌کند: ماده 18(2) همچنان بررسی را بر عهده شما می‌گذارد، و تولیدکننده باید ظرف ۱۰ روز از درخواست یک مرجع ملی، مستندات را ارائه کند. داده آزمایشگاهی و وزن‌ها از پس چنین درخواستی برمی‌آیند. امضایی که هیچ‌کس قانوناً نمی‌توانست بدهد، برنمی‌آید.

از تأمین‌کننده قوطی فلزی خود چه بخواهید

این فهرست را در ایمیل بعدی خود بگذارید. هر سطر آن پرسشی منصفانه است که می‌توان از هر کارخانه قوطی فلزی، از جمله همین کارخانه، پرسید.

• فهرست مواد با وزن هر جزء بر حسب گرم.
• نتایج فلزات سنگین برای مجموع موضوع ماده 5(4) در کل واحد، همراه با نام روش آزمون.
• داده فلوئور کل و PFAS روی لاک و ورنی در برابر حدود ماده 5(5)، و بدون عبارت «عاری از PFAS».
• اظهارنامه مقررات (EC) No 1935/2004 و یک موضع تاریخ‌دار درباره BPA.
• ابعاد، فضای خالی و وزن قطعات داخلی.
• به‌صورت کتبی: به باور آنها تولیدکننده موضوع ماده 3(1)(13)(a) کیست. اگر روی یک قوطی فلزی چاپ‌شده با برند شما پاسخ «شما» نبود، دلیلش را بپرسید.

ما به هر شش مورد پاسخ می‌دهیم و مشخص می‌کنیم کدام پاسخ گزارش آزمون است و کدام یک اظهارنامه. درباره PFAS پاسخ صادقانه امروز، مشخصات پوشش و اظهارنامه سازنده پوشش است، و اگر پرونده شما به عددی اندازه‌گیری‌شده نیاز داشته باشد، آزمون فلوئور کل در دسترس است. اگر در حال تعریف مشخصات یک قوطی فلزی برای اتحادیه اروپا هستید، استعلام قیمت بگیرید.

پرسش‌های پرتکرار

آیا تأمین‌کننده قوطی فلزی ما می‌تواند اظهارنامه انطباق اتحادیه اروپا را به جای ما امضا کند؟

برای قوطی فلزی چاپ‌شده با برند شما، نه. بر پایه ماده 3(1)(13)(a) تولیدکننده همان کسی است که بسته‌بندی را با نام یا علامت تجاری خود می‌سازد، و راهنمای کمیسیون می‌گوید در هر زنجیره تأمین تنها یک تولیدکننده وجود دارد. اظهارنامه موضوع ماده 39 متعلق به شماست؛ وظیفه تأمین‌کننده ماده 16 است.

آیا چیزی به نام گواهینامه PPWR وجود دارد؟

خیر. نه نشان CE وجود دارد (مقدمه 109)، نه نهاد اعلام‌شده و نه طرح گواهی. ارزیابی انطباق بر پایه پیوست VII، ماژول A است، یعنی کنترل تولید داخلی و خوداظهاری تولیدکننده.

آیا یک تأمین‌کننده می‌تواند درجه قابلیت بازیافت قوطی ما را اعلام کند؟

خیر. مهلت صدور مصوبه تفویضی که معیارها و درجه‌ها را تعریف می‌کند تا ۱ ژانویه ۲۰۲۸ است (ماده 6(4)). درجه‌های A، B و C به ترتیب در ۹۵، ۸۰ و ۷۰ درصد یا بالاتر قرار می‌گیرند و به ازای هر واحد و در همه اجزا ارزیابی می‌شوند (ماده 6(9)).

آیا PPWR برای یک قوطی فولادی محتوای بازیافتی الزامی می‌کند؟

خیر. ماده 7 محتوای بازیافتی در بسته‌بندی پلاستیکی را پوشش می‌دهد و همه بندهای اجرایی آن به اجزای پلاستیکی محدود شده‌اند. هر جزء پلاستیکی از سال ۲۰۳۰ در دامنه شمول قرار می‌گیرد، مگر آنکه کمتر از ۵ درصد وزن واحد باشد (ماده 7(5)(b)). ماده 7(15) بازنگری درباره مواد غیرپلاستیکی را تا ۱۲ فوریه ۲۰۳۲ الزامی می‌کند.

درباره PFAS چه شواهدی باید از تأمین‌کننده قوطی فلزی خواست؟

سه چیز جداگانه بخواهید و بپرسید کدام یک را به شما می‌دهند: مشخصات پوشش، اظهارنامه سازنده پوشش، و هر داده آزمایشگاهی. حدود ماده 5(5) عبارت‌اند از 25 ppb برای یک PFAS منفرد، 250 ppb برای مجموع و 50 ppm با احتساب PFAS پلیمری. هنوز هیچ روش آزمون هماهنگ‌شده اروپایی وجود ندارد، بنابراین اگر گزارشی موجود است، بپرسید از چه روشی استفاده کرده است.