PPWR: co dostawca puszek może, a czego nie

Rozporządzenie (UE) 2025/40, czyli PPWR, obowiązuje od 12 sierpnia 2026 r. (art. 71). Od tego czasu marki z UE wysyłają dostawcom ankiety: deklaracje do podpisania, certyfikaty do załączenia, numery rejestrowe do wpisania.

Część tych pozycji producent puszek może wypełnić w całości, mając za nimi dane z badań. Część może wypełnić deklaracją, pod warunkiem że wprost mówi ona, na czym się opiera. Innych nie może wypełnić wcale, a dostawca, który mimo to je podpisze, nie rozwiązał Państwa problemu: stworzył zobowiązanie opatrzone Państwa nazwą. Dla każdego wyrobu prowadzimy komplet dokumentacji technicznej PPWR, obok deklaracji kontaktu z żywnością i deklaracji przydatności do recyklingu, i omawiamy go z Państwem, gdy puszka jest specyfikowana. Szerszy obraz opisuje tekst co kupiec opakowań musi wiedzieć o PPWR.

Co producent puszek może Państwu dać

• Wykaz materiałów na poziomie części składowych. Gatunek i grubość stali, masa powłoki cynowej, lakier wewnętrzny, farby i lakiery zewnętrzne oraz każda część niestalowa: uszczelki, okienka, tacki, rękawy, wstążki — zważone w gramach. Gramy mają znaczenie: art. 6(9) ocenia przydatność do recyklingu na jednostkę z uwzględnieniem wszystkich części składowych, a od 2030 r. art. 7 sięga każdej części z tworzywa sztucznego, chyba że stanowi ona mniej niż 5% masy jednostki (art. 7(5)(b)).
• Akredytowane badania migracji i wyraźną granicę wokół nich. Mamy akredytowane wg ISO/IEC 17025 raporty kontaktu z żywnością dla lakierowanej puszki: migracja specyficzna metali, migracja specyficzna bisfenolu A oraz migracja globalna w trzech płynach modelowych. To jest migracja do żywności. Art. 5(4) zadaje inne pytanie: ogranicza sumę ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego do 100 mg/kg jako zawartość w opakowaniu i jego częściach składowych, więc farby, lakiery i uszczelki się liczą, a dla metalu nie ma odstępstwa. Metodą wskazaną przez Komisję jest w tym przypadku raport CEN CR 13695-1:2000. Nasze stanowisko co do tej sumy opiera się na kontrolowanym zaopatrzeniu i na deklaracjach dostawców i mówimy to wprost, zamiast sugerować oznaczenie zawartości, którego nie wykonaliśmy.
• Nasze stanowisko wobec PFAS i to, na czym dokładnie się opiera. Art. 5(5) ustanawia 25 ppb dla pojedynczej substancji PFAS w analizie ukierunkowanej, 250 ppb dla sumy i 50 ppm z uwzględnieniem polimerowych PFAS. W puszce siedzi to w lakierze wewnętrznym i zewnętrznym, a nie w stali. Nasz lakier wewnętrzny jest specyfikowany i dostarczany jako pozbawiony celowo dodanych PFAS, a deklaracja producenta lakieru znajduje się w naszych aktach: to stanowisko zadeklarowane, a nie zmierzone. Zharmonizowanej unijnej metody badawczej jeszcze nie ma, a badanie przesiewowe Komisji zaczyna się od fluoru całkowitego na poziomie 50 mg/kg, które można zlecić dla konkretnej produkcji, jeśli Państwa dokumentacja potrzebuje liczby. To limity, a nie zakaz, więc nie napiszemy „wolne od PFAS” ani nie przedstawimy deklaracji dostawcy jako dowodu laboratoryjnego.
• Deklarację zgodności do kontaktu z żywnością na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1935/2004, z precyzyjnym stanowiskiem w sprawie BPA: zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/3190 główny okres przejściowy zakończył się 20 lipca 2026 r., natomiast powłoki na bazie BPA nanoszone wyłącznie na zewnątrz wyrobów metalowych oraz część zastosowań w konserwowanych owocach, warzywach i rybach mają czas do 20 stycznia 2028 r., a napełnianie do 20 stycznia 2029 r.
• Dane wymiarowe i dane o przestrzeni nad produktem do Państwa dokumentacji minimalizacji. Od 1 stycznia 2030 r. art. 10(2) zakazuje cech służących wyłącznie zwiększeniu postrzeganej objętości: podwójnych ścianek, fałszywych den, zbędnych warstw. Załącznik IV część A punkt 4 utrzymuje przeznaczenie prezentowe i sezonowe jako kryterium, ale trzeba je uzasadnić i udokumentować; akceptację konsumentów i marketing usunięto (motyw 60). Uzasadnienie należy do Państwa.

Czego producent puszek dać Państwu nie może

• Unijnej deklaracji zgodności. Art. 39 mówi, że sporządza ją producent, a zgodnie z art. 3(1)(13)(a) producentem jest ten, kto zleca wytworzenie opakowania pod własną nazwą lub własnym znakiem towarowym. Wytyczne Komisji: w łańcuchu dostaw jest zawsze tylko jeden producent. W przypadku puszki z nadrukiem Państwa marki są to Państwo. Naszym obowiązkiem jest art. 16 — dać Państwu wszystko, czego potrzebują Państwo, aby ją sporządzić. Wyjątkiem są gładkie, niezadrukowane puszki sprzedawane pod naszą własną nazwą; tam to my ponosimy art. 15.
• Rejestracji EPR. Należy ona do podmiotu po stronie UE; dostawca spoza UE nie może zarejestrować jej za Państwa. Są Państwo także importerem: art. 18(2) wymaga sprawdzenia, czy producent przeprowadził ocenę z art. 38 i czy istnieje dokumentacja z załącznika VII, a art. 18(3) umieszcza Państwa nazwę na opakowaniu.
• Upoważnionego przedstawiciela. Jest fakultatywny na mocy art. 17, a sprzedaż B2B z Turcji do marki z UE go nie wymaga. Pułapką jest art. 21: importer lub dystrybutor, który sprzedaje opakowanie pod własną nazwą albo je modyfikuje, staje się producentem.
• Klasy przydatności do recyklingu. Nikt nie może jej wystawić przed aktem delegowanym określającym kryteria i klasy, który ma powstać do 1 stycznia 2028 r. (art. 6(4)). Klasy A, B i C leżą przy 95%, 80% i 70% lub więcej, oceniane na jednostkę z uwzględnieniem wszystkich części składowych (art. 6(9)), a od 2030 r. poniżej C nie można wprowadzić opakowania do obrotu. Bezpiecznie można powiedzieć tyle: opakowania stalowe są w UE przetwarzane w osobnym strumieniu, a 84% opakowań stalowych wprowadzonych na rynek UE poddano recyklingowi w 2024 r. (Steel for Packaging Europe, zharmonizowana metoda UE). To materiał, a nie klasa dla Państwa jednostki.
• „Certyfikatu PPWR”. Coś takiego nie istnieje: nie ma oznakowania CE (motyw 109), nie ma jednostki notyfikowanej, nie ma systemu, nie ma znaku. Ocena zgodności to załącznik VII, moduł A, wewnętrzna kontrola produkcji, przeprowadzana samodzielnie przez producenta. Kto sprzedaje certyfikat PPWR, nie sprzedaje niczego.
• Procentu zawartości materiałów z recyklingu jako dowodu na potrzeby PPWR. Art. 7 obejmuje minimalną zawartość materiałów z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych, a każdy jego ustęp normatywny ogranicza się do części z tworzyw sztucznych. Nigdzie w PPWR nie ma procentu zawartości materiałów z recyklingu dla metalu. Możemy podać, co huta mówi o udziale złomu w stali, ale to fakt materiałowy, a nie dowód spełnienia wymogu PPWR, bo dla metalu takiego wymogu nie ma.

Tryb awarii, którego należy unikać

Podpisana deklaracja, za którą nic nie stoi, jest gorsza niż brak deklaracji. Zamyka pytanie w Państwa dokumentacji, nie zamykając go w rzeczywistości, i nie przesuwa obowiązku: art. 18(2) nadal nakłada sprawdzenie na Państwa, a producent musi przedstawić dokumentację organowi krajowemu w ciągu 10 dni od żądania. Wyniki badań i masy przetrwają takie żądanie. Podpis, którego nikt nie mógł zgodnie z prawem złożyć, nie przetrwa.

O co pytać dostawcę puszek

Proszę wkleić to do kolejnej wiadomości. Każda pozycja to uczciwe pytanie, które można zadać dowolnej fabryce puszek, w tym tej.

• Wykaz materiałów z każdą częścią składową zważoną w gramach.
• Wyniki badań na metale ciężkie dla sumy z art. 5(4) w całej jednostce, z podaniem metody.
• Dane o fluorze całkowitym i PFAS w lakierze wewnętrznym i zewnętrznym w odniesieniu do limitów z art. 5(5), bez sformułowania „wolne od PFAS”.
• Deklarację na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 oraz datowane stanowisko w sprawie BPA.
• Wymiary, przestrzeń nad produktem i masy wkładów.
• Na piśmie: kogo uważają za producenta w rozumieniu art. 3(1)(13)(a). Jeśli w przypadku puszki z nadrukiem Państwa marki nie są to Państwo, proszę zapytać dlaczego.

Odpowiadamy na wszystkie sześć i zaznaczamy, która odpowiedź jest raportem z badań, a która deklaracją. W sprawie PFAS uczciwą odpowiedzią jest dziś specyfikacja lakieru i deklaracja producenta lakieru, a badanie fluoru całkowitego można zlecić, jeśli Państwa dokumentacja potrzebuje liczby zmierzonej. Jeśli specyfikują Państwo puszkę na rynek UE, prosimy o zapytanie ofertowe.

Najczęściej zadawane pytania

Czy dostawca puszek może podpisać za nas unijną deklarację zgodności?

Nie w przypadku puszki z nadrukiem Państwa marki. Zgodnie z art. 3(1)(13)(a) producentem jest ten, kto zleca wytworzenie opakowania pod własną nazwą lub własnym znakiem towarowym, a wytyczne Komisji mówią, że w łańcuchu dostaw jest tylko jeden producent. Deklaracja z art. 39 należy do Państwa; obowiązkiem dostawcy jest art. 16.

Czy istnieje coś takiego jak certyfikat PPWR?

Nie. Nie ma oznakowania CE (motyw 109), nie ma jednostki notyfikowanej ani systemu certyfikacji. Ocena zgodności to załącznik VII, moduł A, wewnętrzna kontrola produkcji, przeprowadzana samodzielnie przez producenta.

Czy dostawca może podać klasę przydatności naszej puszki do recyklingu?

Nie. Akt delegowany określający kryteria i klasy ma powstać do 1 stycznia 2028 r. (art. 6(4)). Klasy A, B i C leżą przy 95%, 80% i 70% lub więcej, oceniane na jednostkę z uwzględnieniem wszystkich części składowych (art. 6(9)).

Czy PPWR wymaga zawartości materiałów z recyklingu w puszce stalowej?

Nie. Art. 7 obejmuje zawartość materiałów z recyklingu w opakowaniach z tworzyw sztucznych, a każdy jego ustęp normatywny ogranicza się do części z tworzyw sztucznych. Każda część z tworzywa sztucznego jest objęta od 2030 r., chyba że stanowi mniej niż 5% masy jednostki (art. 7(5)(b)). Art. 7(15) wymaga przeglądu materiałów innych niż tworzywa sztuczne do 12 lutego 2032 r.

Jakich dowodów dotyczących PFAS żądać od dostawcy puszek?

Prosić o trzy odrębne rzeczy i pytać, którą z nich się właśnie otrzymuje: specyfikację lakieru, deklarację producenta lakieru i ewentualne dane laboratoryjne. Limity z art. 5(5) to 25 ppb dla pojedynczej substancji PFAS, 250 ppb dla sumy i 50 ppm z uwzględnieniem polimerowych PFAS. Zharmonizowanej unijnej metody badawczej jeszcze nie ma, więc jeśli raport istnieje, proszę zapytać, jakiej metody użyto.